Je zegt dat je het beste kan presteren als je onder druk staat.
Je vertelt  dat je prestaties niet zo schitterend zijn, als je geen zin hebt om te werken.
Je denkt dat je alleen goed kan presteren als je op de top van je kunnen bent.

STOP!
Als dit op jou van toepassing is, dan durf ik te zeggen dat je wel bekend bent uitstellen. Maar schaam je zeker niet, je bent zeker niet de enige.

Uitstellers zijn zo geworden en niet zo geboren.
Dit is zowel goed als slecht nieuws.
Goed om omdat het aan aangeleerd gewoonte is en wat is aangeleerd kan ook afgeleerd worden. Slecht omdat het een erg moeilijk proces is om te veranderen; het vergt erg veel psychische energie en deze verandering is niet iets waar je direct intern voordeel bij hebt.

Hieronder een opsomming van de dingen waar uitstellers in geloven

• Ze overschatten de tijd die ze overhebben om hun taken af te werken.
• Ze onderschatten de tijd die nodig is om taken af te werken.
• Ze overschatten hun toekomstige motivatie – de volgende dag, de volgende week, de volgende maand – om de uitgestelde zaken aft e werken.
• Ze denken verkeerdelijk dat een taak voltooien ook wil zeggen dat ze deze taak ook graag moeten doen.
• Ze geloven verkeerdelijk dat als je werkt terwijl je niet in de juiste stemming bent, dat dit minderwaardig werk oplevert.

Chronische uitstellers zijn ook altijd op zoek naar afleidingen, zeker degene die niet erg veel inspanningen vergen.

Hoe kan je uitstelgedrag nu aanpakken ? Hieronder kan je een anatal strategieën lezen.

1. Maak lijstjes van alles wat je doet
2. Schrijf een voornemen op
3. Richt je op realistische doelen.
4. Verdeel een grote taak in kleinere.
5. Geef je werk een betekenis.
6. Elimineer taken die je nooit zal doen. Wees hierin eerlijk! honest!
7. Schat de tijd die je nodig hebt om een taak af te werken. Verdubbel deze tijd dan.

Zo, dit is het einde van het vierde en meteen het laatste deel van een reeks over procrastinatie of uitstellen.
Wat vond je van deze reeks ? Heb je bij jezelf ook zo’n gedrag opgemerkt? Vind je dit erg of is het ondertussen een ingeburgerde levensstijl ?

Je mag je mening altijd met ons meedelen via commentaar.

Bedankt!!

In ons dagelijks leven jongleren we met ons werk, ons gezin, onze ouders die verzorging nodig hebben, de vele huishoudklusjes, ….
We zijn continu onderweg, doen boodschappen en staan klaar voor iedereen…

In het oog van deze storm zijn we ervan overtuigd dat geen enkele van deze verplichtingen zo dringend is, dat ze onmiddellijk moet gebeuren. Al die taken en activiteiten kunnen nog wel even wachten.
Met andere woorden: het korte termijn voordeel van uitstellen is een gevoel van controle en rust. We zeggen dat we die ene taak wel morgen zullen doen, omdat we NU eigenlijk recht hebben op een korte pauze.

Neem dan ook die pauze. Er is niets mis mee om dat boek te lezen, wat naar je favoriete muziek te luisteren, …  Wees er alleen van bewust dat de feel-good voordelen van uitstellen snel kunnen omslaan in paniek.

Hieronder 11 algemene oorzaken van uitstelgedrag en de dingen die je eraan kan doen

Angst voor grote en ingewikkelde taken.
Verdeel die grote taak in kleinere stukjes.
Begin met een gemakkelijk stukje en je zal zien dat de andere stappen vanzelf volgen.

Angst voor imperfectie
Accepteer dat perfectie niet altijd bereikbaar is en zelfs niet altijd noodzakelijk.
Je bent een mens en geen robot. Gebruik de 80/20 regel wanneer het mogelijk is.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Paretoprincipe

Besluiteloosheid
Bepaal je criteria waardoor jij besluiten maakt. Leg dan een deadline vast voor je uiteindelijke besluit. Schakel desnoods een vriend in die als je geweten kan optreden.

Prioriteiten
Maak een onderscheid tussen je verplichtingen en je opties, je mogelijkheden.
Waar ben je verantwoordelijk voor ? Maak een lijstje op en geef aan waar je prioriteiten liggen.

Kleinigheden
Kleine saaie taken zijn erg vervelend om te doen. Zij staan eerste in rij om uitgesteld te worden. Probeer deze taken zoveel mogelijk te automatiseren.

Gebrek aan focus
Minimaliseer alles wat je afleidt. Kijk email, Twitter en dergelijk maar twee keer per na in plaats van elke 5 minuten. Zoek een rustige plaats om te werken.

Slecht organiseren.
Hou je werkplek ordelijk. Geef alles een vaste plaats. Als alles een rommeltje is, dan is opruimen een ideaal uitstel-excuus.

Luiheid
Herinner jezelf aan de gevolgen van het uitstellen.
Weersta aan de drang om een “couch potato” te zijn.
Probeer kleine taakjes mooi af te werken (zie ook mijn eerste puntje) zodat je een gevoel van afronding en voltooiïng krijgt.

Te weinig energie.
Zorg voor een regelmatige slaap routine. (lees hier ook meer over slapen).
Eet gezond
Neem regematig beweging
En erg belangrijk : sla het ontbijt nooit over!

Planning voor de volgende dag.
Maak aan het einde van je (werk)dag een lijstje met je taken voor de volgende dag. Op deze manier kan je je dag starten met taken in plaats van piekeren wat er gedaan moet worden.
( Dit is 1 van mijn favorieten – ik werk veel thuis, op mijn eentje. Internet is voor mij een grote bron van afleiding en vertraging. Door dit lijstje bij te houden, werk ik veel productiever.)

Het dipje in de namiddag
Voor je aan de lunch begint, maak je het beste ook een to-do lijste voor je taken in de namiddag. Op deze manier kan je snel met deze taken beginnen.
Vermijd ook zwaar eten tijdens de lunch. Onderzoek heeft uitgewezen dat we minder alert en gefocused werken na zwaar tafelen.

Probeer voor jezelf eens te analyseren waarom je procrastineert.
Schrijf je bevindingen desnoods op.
Op deze manier kan je begrijpen waarom of wanneer je dingen uitstelt. Je kan je dan focussen op de oplossingen en zo groeien tot iemand die productiever werkt.

Heb jij bovenstaande tips al toegepast ? Heb je al eens deze analyse voor jezelf gedaan ?
Wat waren jou bevindingen ?

Je wordt niet als een uitsteller geboren.

Er zijn meerdere manieren om success in je leven uit de weg te gaan, maar de meest doeltreffende is toch procrastinatie of het uitstellen van dingen.
Uitstellers saboteren zichzelf. Ze plaveien hun eigen weg met obstakels.

Waarom doet men dit toch ?
Hieronder een aantal feiten die ik her en der bij elkaar heb gesprokkeld.

#1

20 % van de mensen beschouwen zichzelf als een chronische uitsteller. Uitstellen is een manier van leven, alhoewel dit een verre van doeltreffende manier is.  Dit uitstellen heeft invloed op alle gebied van hun leven.

• Ze betalen hun rekeningen niet op tijd.
• Ze zijn te laat met het bestellen van tickets.
• Ze kopen kerstkadootjes pas de laatste dag.
• Ze missen die mooie aanbieding omdat ze te lang wachten.

#2

Uitstellen is GEEN probleem van timemanagement of van een goede planning.
Het is niet zo dat uitstellers hun tijd niet kunnen inschatten (alhoewel onderzoek wel heeft aangetoond dat zij net iets optimistischer omgaan met hun tijd)

#3

Zoals ik al eerder zei: je wordt niet als uitsteller geboren. Deze manier van handelen wordt je geleerd door je omgeving, maar niet op een directe manier.
Het is een antwoord op een autoritaire opvoeding. Een strenge en controlerende vader ontneemt zijn kinderen de manier om zichzelf te organiseren, om hun eigen doelen te ontwikkelen en hiernaar te handelen

#4

Uitstellers zijn niet eerlijk tegen zichzelf.

• “Ik denk dat ik dat eigenlijk morgen wel zal doen.”
• “Ik stel het nog even uit, want ik werk beter onder tijdsdruk.”

Ze beschermen zichzelf door zich wijs te maken dat al die taken niet zo dringend en belangrijk zijn.

Een andere leugen is ook dat ze zogezegd creatiever worden  door de tijdsdruk.
Maar dit is uiteraard niet waar: ze worden niet creatiever, ze hebben enkel die indruk.

#5

Procrastinators zoeken actief naar afleidingen, vooral degenen die niet te veel engagement verlangen.

• Email checken (de top 1)
• Nog even de online krant lezen
• Nog  vlug iets te drinken halen en dan zo een babbeltje doen met collega’s.
• Facebook en Twitter lezen…

#6

Uitstellers kan je onderverdelen in 3 basis typen:

• Degenen die de opwinding zoeken: ze wachten tot het laatste moment om die euforische kick te beleven.
• De ontwijkers: ze ontwijken de angst om te mislukken of zelfs de angst voor succes. Ze zijn in iedere geval erg bezorgd om wat anderen van hen denken. Ze verkiezen duidelijk dat anderen denken dat ze moeite en inspanning missen dan dat ze competentie missen.
• De uitstellers en het nemen van besluiten : ze kunnen eigenlijk  geen echte beslissing nemen. Door geen besluiten te nemen, stellen ze zichzelf vrij van de uiteindelijke resultaten en gevolgen van gebeurtenissen.

#7

Er hangt een groot prijskaartje aan uitstellen.
Gezondheid is er eentje. Uit een onderzoek bij studenten die zich verstoppen achter uitstelgedrag is gebleken dat zij meer last hebben van verkoudheden, griep en zelfs gastro-intestinale problemen. Sommige studenten hadden last van slapeloosheid.

Ook naar anderen toe is de kostprijs van uitstellen hoog. Uitstellen verschuift de last van al de verantwoordelijkheden naar anderen, die als reactie hierop daar een gevoel van verontwaardiging overhouden. Uitstellen is nefast voor teamwork.

#8

Uistellers kunnen hun gedrag wel veranderen maar dit vergt een grote hoeveelheid psychische energie. En de interne mentaliteit van uitstellers verandert uiteindelijk ook niet direct. Om dit op te vangen is cognitieve gedragstherapie het meest geschikt.

Iedereen doet het wel eens. En soms wel iets te veel.
Uitstellen is een vervelende gewoonte, die we niet echt onder controle hebben. We kunnen er niets aan doen…zeggen we.

Wat is het ?

Procrastinatie is eigenlijk een ander woord voor de neiging tot uitstellen. Mensen die uitstellen hebben de neiging zichzelf te misleiden door onbenullige taken voorrang te geven aan de belangrijke zaken.
 Zo geven ze zichzelf het gevoel dat ze bezig zijn zodat er geen tijd overblijft voor de belangrijkere taken. Ondertussen wordt dit uitstellen een slechte gewoonte, die moeilijk te veranderen is.

Deze uitstelgewoonte beïnvloedt niet alleen de kwaliteit van het werk, maar is ook nadelig voor de persoonlijke gevoelens die hierbij opsteken.
 Chronische uitstellers krijgen te maken met schuldgevoelens en stress, omdat het werk stilletjes aan begint achter te geraken en dringender te worden. Op zichzelf is procrastinatie geen gevaarlijke gewoonte, maar het heeft vele negatieve effecten tot gevolg als het niet tijdig bijgestuurd wordt.

En de effecten zijn…

Chaos, desorganisatie
Mensen die uitstellen zijn meestal niet erg georganiseerd omdat ze belangrijk of dringend werk verwaarlozen om andere dingen te doen. Het werk stapelt zich op en taken die eerst niet belangrijk waren, worden nu dringend.  Ineens moet dat werk erg snel gedaan worden en blijft er weinig (of geen ) tijd over om te evalueren.
De uitsteller komt voortdurend onder stress te staan. Ook schuldgevoelens en zelfverwijt (omdat hij eigenlijk wel beseft dat deze taken al lang geleden hadden kunnen gedaan zijn) beginnen mee te spelen.

Vergeetachtigheid
Mensen die uitstellen vertonen symptonen van vergeetachtigheid  doordat ze eenvoudige taken uistellen en ze daarna gewoon vergeten. Omdat ze ook snel iets anders aanpakken dat datgene wat belangrijk is, geven ze de indruk dat ze vlug afgeleid zijn.

Vermijding van collega’s of andere betrokkenen
Door de angst en de stress dat ze hun taken en werk niet tegen de deadline kunnen klaar hebben, gaan uitstellers onbewust de mensen aan wie de moeten rapporteren, vermijden. Ze melden zich bijoorbeeld ziek zodat ze een echter reden hebben waarom hun werk niet klaar is.